Repozytorium materiałów produktowych
Dwanaście katalogów tematycznych spinających markę, produkty, fotografię, rendery, wideo i druk.
- PROJECT
- WEB-058
- KATALOGÓW
- 12 TEMATYCZNYCH
- PRIORYTET
- 03_Website · 01_Brand
- ZAKRES
- FOTO · 3D · VIDEO · DRUK
- STEROWANIE
- master-prompt.md
- STATUS
- W TRAKCIE
- DATA
- 05 sierpnia 2026
Uporządkowana struktura wszystkich materiałów związanych z linią produktową: identyfikacja wizualna, karty produktów, strona internetowa, zdjęcia 360°, moduł AI, farma renderująca, dokumenty, marketing, druk, wideo, archiwum i tekstury 3D.
PROBLEM
Materiały produktowe powstają w różnych narzędziach i w różnym czasie: zdjęcia w studiu, rendery na maszynie z kartą, teksty w edytorze, wideo w montażowni. Bez wspólnej struktury po pół roku nikt nie wie, która wersja renderu jest aktualna i czy zdjęcie użyte na stronie pochodzi z tej samej sesji co katalogowe.
POMYSŁ
Nadać materiałom strukturę wynikającą z etapu obiegu, a nie z formatu pliku. Katalog nie nazywa się „PNG” tylko „02_Products”, bo pytanie, które zadaje się w praktyce, brzmi „gdzie są materiały produktowe”, a nie „gdzie są pliki PNG”.
Numeracja katalogów wymusza kolejność czytania i pokazuje, co jest wejściem, a co wyjściem procesu.
PROJEKT
Dwanaście katalogów obejmuje markę, produkty, stronę, zdjęcia 360°, moduł AI, farmę renderującą, dokumenty, marketing, druk, wideo, archiwum i tekstury 3D. Osobno wydzielone są katalogi laboratorium i oprogramowania.
Repozytorium ma też plik sterujący pracą — master-prompt.md — oraz README wskazujące bieżące priorytety. To rozwiązanie proste i skuteczne: przy dwunastu obszarach bez jawnego wskazania, nad czym się pracuje, praca rozprasza się po wszystkich naraz.
Aktualny priorytet obejmuje trzy obszary: stronę internetową, identyfikację wizualną oraz produkty w zakresie grafik i renderów potrzebnych na stronę. Pozostałe katalogi są jawnie odłożone.
REALIZACJA
Struktura jest wspólnym mianownikiem dla kilku innych projektów z tej listy. Zdjęcia przechodzą przez PhotoProcessor 3000, modele STEP zasilają konfigurator CAD i aplikację AR, rendery trafiają na stronę budowaną na WordPressie, a dane produktowe do narzędzi analitycznych.
To repozytorium nie jest programem — jest warstwą, dzięki której programy mają wspólne wejście.
Katalog tekstur 3D i farma renderująca są przy tym zapleczem dla wszystkiego, co wizualne: ten sam materiał chromu użyty w renderze katalogowym musi wyglądać tak samo w konfiguratorze i w aplikacji AR. Rozjazd między nimi jest natychmiast widoczny dla klienta porównującego zdjęcie ze stroną.
EFEKT
Materiał przestał się dublować, a odnalezienie aktualnej wersji zasobu zajmuje sekundy. Jawne odłożenie dziewięciu z dwunastu obszarów okazało się przy tym równie ważne jak sama struktura — bez tego priorytety rozmywały się przy każdym powrocie do pracy.
WNIOSKI
Uporządkowanie zasobów jest projektem, choć nie ma kodu. Wszystkie automatyzacje opisane w pozostałych wpisach zakładają, że wejście jest przewidywalne — a przewidywalność wejścia nie bierze się sama.
Nazewnictwo oparte na numerach i rolach, a nie na formatach plików, okazało się decyzją, która obroniła się po roku. Katalog „06_RenderFarm” mówi, na jakim etapie obiegu jest jego zawartość; katalog „PNG” nie mówi niczego poza tym, czego i tak dowiedziałbym się z rozszerzenia pliku.
Ostatnia obserwacja jest może najważniejsza: jawne zapisanie, czym się teraz nie zajmujemy, okazało się równie wartościowe jak lista zadań. Dziewięć odłożonych obszarów przestało generować poczucie zaległości, a trzy aktywne zaczęły posuwać się do przodu.
