AVAPAX IOF XML Exporter

Standard IOF 3.0 opisuje katalog produktowy w sposób kompletny, ale nieprzyjazny dla arkusza. Zestawy zawierają zagnieżdżoną sekcję składników, w której każdy element ma tylko identyfikator — pełne dane leżą gdzie indziej w tym samym pliku. Otwarcie takiego XML-a w Excelu daje kolumny bez sensu.

Narzędzie robiące dokładnie jedną rzecz: spłaszczające hierarchię do postaci tabelarycznej, z rozwinięciem zestawów na wiersze składników i dociągnięciem ich danych z kart macierzystych.

Do tego swobodny wybór kolumn — także pól technicznych, których normalnie się nie eksportuje, ale które bywają potrzebne przy diagnozowaniu rozbieżności między systemami.

Parser wczytuje cały dokument i buduje indeks produktów po identyfikatorze, dzięki czemu dociąganie składników nie wymaga wielokrotnego przeszukiwania pliku. Wykrywanie zestawów opiera się na prefiksie SKU, domyślnie AN, ale konfigurowalnym — to reguła biznesowa, nie techniczna, więc nie powinna być zaszyta w kodzie.

Interfejs jest zbudowany w Streamlicie, co dla narzędzia uruchamianego okazjonalnie jest wyborem trafnym: nie ma tu warstwy prezentacji do utrzymania, a użytkownik dostaje tabelę z filtrami bez pisania frontendu.

Pola surowe zasługują na osobną wzmiankę. Standard pozwala przechowywać dane, których nie przewiduje model podstawowy, a producenci z tego korzystają. Możliwość wyciągnięcia ich do kolumny bywa jedynym sposobem, żeby dowiedzieć się, dlaczego dwa systemy widzą ten sam produkt inaczej.

Uruchomienie na Windowsie sprowadza się do jednego pliku wsadowego, który przy pierwszym starcie tworzy środowisko i instaluje zależności. To istotne, bo narzędzie ma trafiać do osób, które nie pracują z Pythonem na co dzień.

W repozytorium leży realny plik eksportu z systemu B2B — służy jako materiał testowy i jednocześnie dokumentuje, jak wygląda wejście w praktyce, a nie tylko w specyfikacji.

Rozbicie zestawu na wiersze składników wymaga decyzji, co zrobić z danymi nadrzędnymi: powtórzyć je przy każdym składniku, czy zostawić puste. Program powtarza, bo wynik trafia zwykle do tabeli przestawnej, a ta nie radzi sobie z komórkami dziedziczonymi z wiersza wyżej.

Streamlit ma tu jeszcze jedną zaletę: aplikacja działa w przeglądarce, więc da się ją uruchomić na jednym komputerze i udostępnić w sieci lokalnej, gdy z konwersji ma korzystać kilka osób. Bez pisania backendu i bez wdrażania czegokolwiek.

Konwersja katalogu do arkusza z poprawnie rozbitymi zestawami zajmuje chwilę i nie wymaga ręcznej pracy. Eksport wychodzi w CSV i XLSX, z zachowaniem wybranego zestawu kolumn.