Argonaut
Modularne laboratorium dźwięku: 130 realnych modułów DSP na nieskończonym płótnie.
- PROJECT
- LAB-043
- JĘZYK
- C++ · CMAKE
- MODUŁY
- 130 DSP
- PRESETY
- 50 FABRYCZNYCH
- WYKONANIE
- PER SAMPLE
- STATUS
- PROTOTYP
- DATA
- 20 sierpnia 2026
Stacja syntezy modularnej i wirtualne laboratorium DSP: oscylatory, filtry, obwiednie, źródła losowe, sekwencery, opóźnienia i analizatory łączone wirtualnymi kablami. Każdy kabel, gałka i port odpowiada realnemu elementowi silnika czasu rzeczywistego — nic na ekranie nie jest dekoracją.
Kropka światła biegnąca po kablu to jedna próbka wędrująca przez graf. Po lewej oscylator generuje falę, filtr odcina górę pasma, obwiednia nadaje kształt głośności, a pogłos rozmywa ogon — każdy moduł zmienia przebieg widoczny na oscyloskopie pod spodem. Czerwona pętla to sprzężenie zwrotne: dostaje niejawne opóźnienie jednej próbki, dzięki czemu nie zapętla się w nieskończoność.
PROBLEM
Syntezatory modularne w wersji programowej mają dwie typowe wady: albo nie pozwalają na sprzężenie zwrotne, albo pozwalają i wybuchają. Druga wada jest gorsza, bo objawia się dopiero przy konkretnym patchu, zwykle podczas grania.
POMYSŁ
Wykonanie grafu próbka po próbce z jawną obsługą cykli: każdy cykl dostaje niejawne opóźnienie jednej próbki, a moduł Feedback daje opóźnienie jawne. Dzięki temu filtry grzebieniowe, Karplus-Strong i samo-patchowane sieci sygnałowe po prostu działają — bez ostrzeżeń i bez ryzyka.
PROJEKT
Kompilator grafu wykonuje analizę Tarjana do wykrycia silnie spójnych składowych, ustala harmonogram topologiczny i buduje migawkę na wątku komunikatów, a następnie podmienia ją atomowo na granicy bloku. Stan węzłów DSP przeżywa przebudowę, więc patchować można na żywo, bez przerw w dźwięku.
Cztery gniazda sond zasilają kolejki bez blokad, z których oscyloskopy i analizatory widma czytają w tempie interfejsu — wątek audio nigdy nie czeka. Szyna odsłuchu pozwala posłuchać dowolnego punktu patcha, z przenikaniem i ogranicznikiem bezpieczeństwa.
Łańcuch wyjściowy to blokada składowej stałej, miękkie ograniczenie i limiter twardy; wartości NaN i nieskończoności są wygaszane na granicy każdego modułu. Rozbiegane sprzężenie nasyca się muzycznie zamiast eksplodować.
Odtwarzacz utworów gra sekwencje nut zsynchronizowane z transportem — wbudowane utwory, zaimportowane pliki MIDI albo własne wzorce. Z odtwarzaniem per ścieżka, transpozycją, tempem ćwiczeniowym i wyciszaniem, dzięki czemu utwór może służyć jako podkład, nad którym gra się na klawiaturze.
REALIZACJA
Moduły użytkownika powstają przez zaznaczenie grupy bloków: kable przecinające zaznaczenie stają się portami, makra — gałkami, a całość dołącza do przeglądarki jak moduł fabryczny, zagnieżdżalny i zapisywany do pliku .argomod.
Osiem dużych systemów generatywnych liczy po 138–222 moduły każdy i każdy niesie grywalne organy piptowe z chórem pryncypałów, własnym pogłosem nawy i powolnym tremulantem — można nad nimi grać, a nie tylko słuchać.
EFEKT
Pięćdziesiąt presetów fabrycznych prowadzi od pojedynczego oscylatora po pełną sesję studyjną, która po naciśnięciu PLAY gra utwór. Moduł wyrażeń kompiluje wzory w rodzaju tanh(a * (1 + 4*x)) * y do programu stosowego liczonego per próbkę, a błąd w formule zostawia działającą poprzednią wersję.
Rodzina modułów losowych — kostka, rozkład Bernoulliego, chaos, błądzenie losowe — jest w całości sterowana ziarnem i odtwarzalna. Ziarno zapisuje się w patchu, więc generatywny utwór można wysłać komuś innemu i usłyszy dokładnie to samo. Bez tego generatywność jest jednorazowa.
WNIOSKI
Bezpieczeństwo sprzężenia zwrotnego trzeba zaprojektować w rdzeniu, nie dokleić później. Gdyby cykle nie były obsłużone na poziomie kompilatora grafu, każdy kolejny moduł wymagałby własnych zabezpieczeń — a i tak znalazłby się patch, który je omija.
